Bos

bos
Veerle Jochems
Geschreven door Veerle Jochems

Bos… de geur van vochtig mos…
Van mycellium…
Van rotte bladeren…

Herfst… ook al breekt de zon moeizaam door t wolkendek…
Overal lachen gele blaadjes als zonnestralen
Knipoog naar de zomer…

Bij iedere stap… verstilt t geluid van autosnelweg en bedrijfsactiviteit…
Een gevoel van tijdloosheid, wijdsheid en oneindigheid overvalt me
Wijsheid…

Over de schrijver

Veerle Jochems

Veerle Jochems

Blij en dankbaar om de universitaire opleiding met aanvullend diploma die haar gevormd heeft en die chic staat in haar biografie. En toch tegen de tijd dat ze dat magische papiertje kreeg beseffende dat ze eigenlijk niks weet en dat het echte “volle” leven zich meer op het niveau van het voelen en doen situeert. Plots besefte ze dat het niet alleen zaak is van mooie ideeen te hebben maar ze ook te leven. Haar kinderen zorgden er pas echt voor dat ze er helemaal voor ging, met vallen en opstaan. Thuisbevallen, wandelen, reizen, wildkamperen, thuisonderwijs, klussen en tuinieren, boeiend samen onder weg. Nooit zoveel geleerd als de laatste 10 jaar dag in dag uit met de kinderen, eerst een grote verkwikkende plons In de natuur, nu een onzekere dans in de maatschappij…