De taal van knuffelen: geluk in goede en slechte momenten

Knuffelen
Kathleen Leemans
Geschreven door Kathleen Leemans

Knuffelen zou verplicht moeten worden. Als je een baby of kind hebt, conflicten of stress ervaart, ziek of stervende bent, zorgt knuffelen voor heel wat meer dan je zou denken.

Mijn dochters en ik verstaan elkaar niet altijd even goed. Dat heeft verschillende redenen. De ene versta ik letterlijk niet doordat ze brabbelt, de andere kan zich niet altijd uiten zoals ze zou willen en ik geef niet altijd de boodschappen door die ik zou willen sturen. Maar één ding verstaan we wel van elkaar. De taal die ons voor altijd verbindt, de taal die onze conflicten verzacht, de taal van ons lichaam. De taal van knuffelen.

Knuffelen maakt gelukkig

Tijdens alle vormen van lichaamscontact komen er endorfines die voor heling zorgen in je lichaam. Verder wordt er ook een hormoon afgescheiden dat de stress kan verminderen en ons heel gelukkig doet voelen: oxytocine. Hoe meer lichaamscontact – knuffelen en huid op huid met je baby – hoe groter het effect van de oxytocine en hoe gelukkiger je je voelt. Dit natuurlijk proces van versterkend lichaamscontact heeft een zeer belangrijke invloed tijdens verschillende levensfases: van de geboorte tot de dood. Kort na de geboorte zorgt een piek van oxytocine voor extra bindingskansen tussen moeder en baby (lees hier hoe dat gaat), tijdens de loop van je leven zorgt de afscheiding van oxytocine voor betere levenskwaliteit, maar ook tijdens ziekte, coma of het overlijden zorgt lichaamscontact (een hand vasthouden of gezicht aaien) voor extra prikkels die het proces kunnen leiden en verzachten.

Het belang van lichaamscontact tijdens conflicten

Knuffelen is niet alleen belangrijk in goede tijden. Ook in slechte tijden, zoals conflicten of periodes van vermoeidheid en stress, kan lichaamscontact helend werken. Naast het hormoon oxytocine, worden ook hormonen zoals dopamine en serotonine afgescheiden die zorgen voor een soort van kalmerend effect: het knuffelen geeft rust, kalmte en geborgenheid, de hoekstenen voor conflictoplossend handelen. Niet voor niets werken veel relatietherapeuten met knuffeltherapie: door ‘verplicht’ te knuffelen kan de verbondenheid tussen de twee partners vergroten en komt er weer ruimte voor communicatie en wederzijds begrip. Dit is niet anders bij de opvoeding van je kinderen!

 

Handvaten bij een driftbui:

Erken de gevoelens van je kind, laat ze er zijn en benoem ze

Stel duidelijk je grenzen, ook als je in onderhandeling gaat en samen een oplossing zoekt

Maak lichamelijk contact, dit brengt de rust en de verbondenheid weer

Knuffel om elkaar beter aan te voelen en te begrijpen

 

Ook bij de ‘time in’ staat lichaamscontact en verbinding centraal: lees er hier meer over.

Knuffelen is een universele taal

Naast de lichamelijke voordelen van knuffelen, zijn er nog wel een paar te bedenken:

  • Knuffelen is gratis, en je kan het overal doen (net zoals borstvoeding, een belangrijke vorm van knuffelen).
  • Je kiest zelf je knuffelpartner, maar ook de intensiteit van een knuffel en kan zo je grenzen aangeven.
  • Knuffelen is universeel: het kan met iedereen, ongeacht de leeftijd of afkomst. de taal van knuffelen begrijpt iedereen
  • Je hebt er geen woorden voor nodig. Als je niet weet wat of hoe het te zeggen, zeg het dan met een knuffel.

Bij het volgende moeilijke moment of conflict, waarbij je de neiging hebt jezelf af te sluiten, kies gerust voor een knuffel! Laat je gevoelens de vrije loop en observeer even wat het met je doet. 

Ben jij een knuffelaar? Kende je de voordelen van knuffelen? Zou je meer durven knuffelen na het lezen van dit artikel?

Nood aan een time-out? Probeer eens een time-in!

Natuurlijke versus synthetische oxytocine (Deel 1)

Over de schrijver

Kathleen Leemans

Kathleen Leemans

Kathleen Leemans (31) is klinisch psychologe en full-time werkende mama van 2 dochters Nora (5) en Annabel (0). Gepassioneerd door wetenschappelijk onderzoek, ballet en haar gezin. Ook volop zoekende naar een weg in het ouderschapslandschap, open minded maar ook kritisch. Haar stokpaardjes: natuurlijk ouderschap, autonomie-ondersteund en onvoorwaardelijk opvoeden. Haar grootste inspiratiebron zijn haar dochters, van wie ze heel veel leert over zichzelf maar ook over de wereld en de verwondering van elke dag. Ze blogt zelf ook op missesleeblog.wordpress.com

Laat een bericht achter