Een klein gedichtje

Soetkin Weckhuyzen
Geschreven door Soetkin Weckhuyzen

Hoe mooi je toch kan lapjesdenken
gedachten plakken aan elkaar
zonder morsen melk uitschenken
je lief gebabbel, beetje raar.
Hoe mooi je rond tsjoekt door het huis
klankdecor vol fantasie
elk hoopje rommel leven geeft
een treinspoor bouwt in één twee drie.
En draaiend, dansend kopje duikelt
van de zetelrand
juichend naar de winkel rent
want dat is zo plezant.
Maar liever nog de poes wil plagen
brullend achterna
bij boze buien
tijgerjagen
klauwtjes scherpen
toch bijna
beetgenomen
grapjes maken
doezeldromen
slapenga.
Je bent een klein gedichtje,
je bent bijna drie
en nu toch al
mijn prachtig allerliefste stukje poëzie.

Over de schrijver

Soetkin Weckhuyzen

Soetkin Weckhuyzen

Ik ben mama van twee zotte kapoenen.
Ik hou van kringloopwinkelen, rommelmarktjes afschuimen,
(voor)lezen, knutselen, haken, naaien, in de tuin werken, piano spelen, lesgeven, zingen en kampvuurtjes.
Na de geboorte van mijn eerste zoontje ben ik veel beginnen lezen omdat ik voelde dat de maatschappelijke verwachtingen ivm baby's niet klopten. Zo begon ik met draagdoeken, samen slapen, rapley, langvoeden, wasbare luiers,... Ik bleef ook veel langer thuis bij mijn zoontje dan eerst gepland en ging daarna bewust halftime werken. Al is het soms vallen en opstaan en wankelend wandelen op het opvoedingspad, het is zeker ook genieten en uitkijken naar wat komt want er valt nog zoveel te ontdekken!