Huilen in je armen

huilen in je armen
Laura Schuerwegen
Geschreven door Laura Schuerwegen
Emoties komen ook bij baby’s voor, en zij zijn nog meer acuut dan bij volwassenen. Baby’s kunnen ze nog niet onder woorden brengen en gebruiken daarom andere signalen, non-verbale signalen, en dus ook huilen.

Huilen is iets waar we in het westen niet zo goed mee om kunnen. We zien een huilend kind als een fout in het ouderschap, iets wat geremedieerd moet worden. De ouder voelt zich overvallen door gevoelens: schuld, schaamte, tekortschieten.

Huilbaby

Wanneer we huilen echter gaan zien als een vorm van communicatie, beseffen we dat een baby dat huilen nodig heeft om zich uit te drukken. Dat kan inderdaad zijn om iets wat je kan verhelpen: een natte luier, een hongerig buikje, koud of te warm… maar het kan ook puur communicatief zijn.

Dat zien we bij baby’tjes die de tendens hebben om ‘s avonds voor het slapengaan wat te jammeren of te huilen. Sommige baby’s kunnen de hoeveelheid prikkels, die ze te verwerken krijgen op een dag, niet verwerken door aanraking alleen en moeten het uit hun lijfje huilen alvorens te kunnen slapen. En dat is oke, als we ze dat kunnen toelaten zonder bezorgd te willen gaan fixen.

Onze maatschappij heeft het er zo moeilijk mee met die babycommunicatie, dat we er zelfs de ongelofelijk negatieve term ‘huilbaby’ op gaan plakken zijn. Alsof er wat mis is met je kind.

Je baby ondersteunen

Er is helemaal niks mis met een baby’tje dat wat moet huilen om in slaap te vallen. Maar hoe kan jij nu je kind ondersteunen? Het meest belangrijke is die drang om te fixen, proberen uit te schakelen. Dat is niet zo evident, want we zijn allemaal opgevoed met het idee dat huilen ten alle kost te vermijden is.

Wat houdt het nu in, dat huilen toelaten? Je kindje zich laten uitdrukken, wil zeggen dat je een rustige aanwezigheid bent, een veilige haven waar je baby zijn emoties de vrije loop kan laten. Dus niet wiegen en zingen en frutselen. Ook niet emotioneel afstand nemen. Gewoon empathisch aanwezig zijn.

De eerste keren kan dit moeilijk zijn. Dit kan helpen:

  • De dag woordelijk overlopen en daarbij bevestigen dat er inderdaad stressmomenten in de dag waren, waardoor je baby zich nu ongemakkelijk voelt. Deze eenrichtingscommunicatie legt de basis om later met je kind over de moeilijke dingen in zijn of haar dag te praten: jong geleerd…
  • Diep ademen. Hierdoor kalmeer jij je zenuwstelsel, maak je het ghuilen in je armenemakkelijker om aanwezig te zijn en niet in je doen te schieten. Bovendien leer je zo je baby ook een positieve manier om om te gaan met stress, namelijk bewust ademen. Nu is je baby daar misschien nog te klein voor, maar jouw voorbeeld neemt hij wel mee voor zijn verdere leven.
  • Massage (en tevens elke vorm van aanraking)  is een goede manier om het zenuwstelsel te kalmeren en het geeft je weer wat te doen. Bij een baby’tje dat huilt, is het best hem te blijven vasthouden en bijvoorbeeld gewoon over de kleertjes heen te masseren. Het is niet het moment om de kleertjes uit te doen en met olie te masseren. Gewoon een geruststellend masseren over alle delen van het lichaam, zodat de stress kan geëvacueerd worden. Zie je dat dit je baby eerder stoort, stop dan en doe een van de bovenstaande.

Ook doorheen de dag kan je je baby helpen om zijn prikkels te verwerken. Veel dragen en aanraken zijn hiervoor zeker al aangewezen. Je kan ook prikkels vermijden wanneer je ziet dat het wat teveel wordt. Dit kan bijvoorbeeld ook door het dragen van een wolmutsje, of een koptelefoon bij luidruchtige evenementen, het dragen van aangepaste kleding voor het weer, het verwijderen van electronica in de plaatsen waar je baby vertoeft… en natuurlijk veel knuffelen.

Huilen toelaten en laten huilen zijn twee

In de armen huilen is niet hetzelfde als je baby zich in slaap laten huilen. Wanneer je je baby de emotionele ondersteuning geeft om zijn stress te verwerken, met continue fysieke aanwezigheid, help je hem zichzelf te reguleren en te communiceren. Bij het in slaap huilen (‘cry it out’) verwijder je jezelf fysiek en emotioneel en laat je je kleine baby het maar voor zichzelf uitvechten, tot zijn zenuwstelsel als het ware kortsluit en hij uit pure uitputting in slaap valt.

Het resultaat mag nog wel hetzelfde zijn.  De emotionele lading en wat je baby hieruit meeneemt, is volledig verschillend.

Over de schrijver

Laura Schuerwegen

Laura Schuerwegen

Na acht jaar in West en Centraal Afrika te vertoeven woont Laura nu in Malawi met haar man en drie kinderen. Ze schreef twee boeken over zelfzorg en een kinderboek (in het Engels, verkrijgbaar op Amazon) en blogt op Authentic Parenting.

4 Berichten

  • ik las dit, toen mijn zoon (4maanden oud) eigenlijk nooit huilde, (alleen bij honger en moe zijn enzo). En toevallig begon hij de volgende dag voor het op bed gaan s avonds. ontzettend intens te huilen. ik heb een enorme hekel aan mensen die zeggen, “huilen is goed voor de longen”. of “ze hebben het al snel door”. of mensen die gouw een speen in de mond stoppen. maar ik betrapte mezelf er nu ook op (snel aan mn borst leggen, dan is die stil en valt ie vanzelf in slaap).. omdat mijn zoontje niet vaal huilde wist ik er ook eigenlijk niet goed mee om te gaan. ik kon me vinden in dit artikel. en heb nu voor de 2de x “het huilen toe gelaten”. en na een tijdje werd hij vanzelf stil en rustig. heb m vervolgens op bed gelegd en liedje voor hem gezongen, en is zonder protesteren tevreden gaan slapen! Top! Bedankt!

  • Tot je een kind hebt, dat niet van aanrakingen houdt… Dan sta je dus met de handen in het haar.
    Hoe vaak ik dit heb moeten aanhoren toen mijn oudste een huilbaby was die 18 tot 20 uur per dag weende.

    • Wat heftig en moeilijk moet dit voor je zijn, Christel. Heb je enige hulp gekregen? Enig idee door wat het komt?
      Knuffel voor al die moeilijke momenten.
      Groetjes,
      Valerie