Minimalisme in je kleerkast

minimalisme
Laura Schuerwegen
Geschreven door Laura Schuerwegen

Minimalisme, simplificeren… een uitnodiging naar meer vrijheid, maar een moeilijke oefening in onze maatschappij. Zeker als het over onze garderobe gaat, worden we constant overspoeld door nieuwe trends, mooie dingen, leuke ideetjes. En de boodschap van onze consumptiemaatschappij is “kopen, kopen, open”. Zelfs als bewuste consument kan je vrij gemakkelijk het noorden verliezen.

Ikzelf had bijvoorbeeld de gewoonte voor mezelf enkel tweedehands en doorgeef-kleding te kopen/nemen, en dan zowat alles wat past en een beetje in de smaak viel. Vrij doelloos eigenlijk. Het is toch maar kleding, niet? Resultaat is datik met een uitpuilende kleerkast zit waar zeer weinig bij mekaar past en ik vaak nog verzucht dat ik niks heb om aan  te doen. Een uitnodiging om opnieuw op strooptocht te gaan, met nog meer foute buit. Geen plan dus, naast bvb “ik zoek topjes, of bh’s”.

Het idee van een capsule garderobe spreekt me al lang aan: een bestudeerde kleerkast met maar 25 tot 40 stuks, waarbij alles bij mekaar past en je niet hoeft te denken. Waar echt voor alle gelegenheden wat inzit. Een garderobe die echt past bij je voorkeuren, stijl en persoonlijkheid. Maar tot echte actie kwam ik nooit. Oh ja, ik ben goed in weggeven en uitruimen, maar echt purgeren? Overblijven met de essentie. Vind ik best wel moeilijk.

Een week of wat geleden stuitte ik op de artikelreeks “The wardrobe architect” op Colette’s blog, nadat ik uren had zitten naaien aan een kledingstuk waar ik eigenlijk niet achterstond. Gretig begon ik de serie te lezen en eindelijk werd het allemaal duidelijk.  Waarom ik miskoop (en misnaai), wat ik duidelijk graag draag, wat mijn stijl is. De serie leidt je via gemakkelijke oefeningen en vragenlijsten naar je wensen en voorkeuren. Een revelatie!

Als ik nadien mijn kast overzag, merkte ik al snel dat het gros van de kleuren niet ligt in de vibe waar ik naar neig, dat sommige dingen wel de juiste kleur of patronen hebben, maar een verkeerde snit. Dat er materialen zijn waar ik echt een afkeer van heb. En dat er heel wat dingen in mijn kast liggen te verstoffen omwille van sentiment, of schuldgevoel.

Ik moet eerlijk toegeven dat het niet evident is te purgeren naar die capsule. Ik heb ook vrij veel kleren, sommige echt al HEEL oud (tel maar twintig jaar) en veel doorgevertjes etc. Ik moet dus echt wel veel wegdoen.
Maar die oefening doen is wel goed om te zien

  • wat draag ik graag
  • welke stijl zie ik mezelf in
  • wat past helemaal niet

Op dat vlak kan ik nu wel gemakkelijker dingen eruithalen als ze dus bvb een snit hebben die ik niet graag draag, of een materiaal/kleur zijn die ik niet wil dragen.

Ik merk wel dat ik moeite heb als ze nog relatief nieuw/weinig gedragen zijn of als ze sentimentele waarde hebben (veel gedragen zijn). Ik heb bvb net een paar schoenen eruit gehaald die ik al had sinds ik 14 was. Eerste paar schoenen die ik zelf (van mijn eigen geld) kocht, in de Quicke in Brugge.
Het is iets gemakkelijker als ik ze kan uitlenen met een doel. Ik heb nu bvb een zwangere vriendin en die krijgt dus een heel deel dingen te leen die niet in mijn huidige capsule passen. Ik vind het ook moeilijk te bepalen wat ik mmoet opbergen voor later, uit angst dan weer door alles te moeten gaan.

Over de schrijver

Laura Schuerwegen

Laura Schuerwegen

Na acht jaar in West en Centraal Afrika te vertoeven woont Laura nu in Malawi met haar man en drie kinderen. Ze schreef twee boeken over zelfzorg en een kinderboek (in het Engels, verkrijgbaar op Amazon) en blogt op Authentic Parenting.