Omgaan met heftige emoties van kleine kinderen.

grote emoties, kleine kinderen
volleven admin
Geschreven door volleven admin

Intense emoties door gebeurtenissen.
Nog niet zo heel lang geleden kregen onze kinderen te maken met heel intense emoties. Onze tante, hun groottante zou samen met haar partner verhuizen. Niet zomaar even naar een andere gemeente of provincie neen… Naar Zuid-Afrika. Daar waar ze nu op een afstand van 40 km van ons woonden zouden ze nu enkele duizenden kilometers verder wonen. Zomaar even bij hun lievelingstante en nonkel gaan spelen zou dus niet meer kunnen.

Onze kinderen zijn nog heel jong (1, 5 en 6 jaar oud). De jongste krijgt er nog helemaal niets van mee maar de twee andere natuurlijk wel. We zagen hoe ze beiden heel anders met deze emoties om gingen. Onze middelste zoon sloot er zich voor af. Hij leek het te gaan negeren en zei er niets over. We legden hem uit wat er ging gebeuren en buiten “Ik wil dat niet.”, zei hij niets. Hij speelde verder met zijn auto’s. Ook op het moment van afscheid bleef hij gewoon met zijn auto’s spelen en schonk er verder geen aandacht aan. We hadden totaal geen idee hoe we met hem moesten omgaan. Praten lokte enkel maar frustratie bij hem uit dus verwoordden we zijn gevoelens voor hem – wat hem ontspande – , verder vroeg hij zelf of we hem met rust wilde laten en dat deden we.

Onze oudste zoon, dat was dan weer een heel ander verhaal. Hij begon te huilen. Hij vroeg heel de tijd maar waarom ze gingen verhuizen, waarom ze dat wilden, waarom ze dat leuk vonden, waarom ze de zon fijner vinden, waarom daar het leven goedkoper is, waarom, waarom, waarom. Heel de tijd in huilen. We probeerden zo goed en zo kwaad mogelijk te antwoorden op zijn vragen en ook bij hem bleven we zijn gevoelens verwoorden. Hij heeft heel wat uitgehuild in onze armen en we vertelden hem keer op keer dat we hem begrepen.

Het afscheid liep bij hem dan ook heel anders. Hij hing heel de tijd aan zijn tante en gaf ze een dikke kus en knuffel. Iets wat we van hem niet gewoon zijn. Hij genoot echt van deze laatste momenten en begrijpt nu dat hij haar niet vaak meer zal zien. Hij weet dat als zijn kleinste broertje oud genoeg is, we daar op vakantie kunnen gaan, maar hij weet ook dat dat nog een hele tijd zal duren.

Heftige emoties in het dagelijks leven
Onze oudste zoon heeft een diagnose ASS (Autisme Spectrum Stoornis), Gilles de la Tourette en een taalstoornis. Ook bij onze middelste zoon is er een vermoeden van ASS en hij heeft een taalachterstand. Dit complete plaatje zorgt er voor dat elk ding in ons dagelijks leven zeer heftige emoties teweeg kan brengen.

Een potloodje dat niet goed ligt, iets dat uit hun handen valt, iets dat onverwacht gebeurt, bezoek, eten, vallen, iets dat niet lukt, iets dat niet mag, … Alles kan er voor zorgen dat een van onze twee oudste kinderen zeer heftig kan gaan reageren.

Roepen, huilen, krijsen, gillen, slaan, zichzelf pijn doen, met dingen gooien, … alles buiten proportie komt hier aan bod. Op zo’n momenten verdwijnen ze ook écht van de wereld en hebben ze geen enkel besef meer van wat ze doen.

In het begin was het heel moeilijk om hier mee om te gaan maar we zijn er in gegroeid. Hier en daar met begeleiding en veel tips van anderen vonden we onze weg. Het belangrijkste van al is dat we altijd zeer dicht bij onszelf zijn gebleven.

Hoe we hier mee om gaan? We luisteren naar hen. Het is niet omdat iets voor ons klein en onbelangrijk lijkt dat het voor hen niet belangrijk is. In geval van agressie zorgen we er voor dat ze zichzelf en anderen niet kunnen verwonden maar verder laten we ze in de eerste plaats uitrazen. Willen we op het moment van intense crisis helpen, wordt het alleen maar erger dus laten we ze doen. Ze geven intussen zelf heel goed aan wanneer we dichter mogen komen. Van zodra we dichter mogen komen verwoorden we hun gevoelens, praten we er over en vooral luisteren we. We zoeken samen naar een oplossing waar iedereen zich in kan vinden. Straffen doen we niet ook niet als ze heel heftig reageren omdat we hen iets verbieden. We blijven uitleggen waarom we iets verbieden of iets doen en we blijven ook begrip tonen voor hen. Keer op keer verwoorden we dat we begrijpen dat iets voor hen niet leuk is maar dat het wel moet om een bepaalde reden.

Vaak geven ze ook aan dat ze een knuffel willen en die krijgen ze hoe dan ook, ook al zijn we boos op elkaar. Dat mag. Boos zijn, verdrietig zijn, … het zijn emoties die bij het leven horen dus het mag zeker. Tijd zorgt er dan heel vaak voor dat dingen zichzelf oplossen.

Ons sleutelwoord is op elk moment van heftige emoties liefde, onvoorwaardelijke liefde.

Over de schrijver

volleven admin

volleven admin

Volleven publiceert ook artikels van gastschrijvers, was jij er graag bij? Email dan naar welkom@volleven.be