Reizen met kinderen… hoe begin je eraan?

reizen met kinderen
Veerle Jochems
Geschreven door Veerle Jochems
Reizen met kinderen… Sommigen zien het niet zitten: financieel, praktisch,… Anderen zien maar één mogelijke bestemming, één mogelijk seizoen en één mogelijke slaapplek: de zee midden in de zomer en slapen in een bungalow met speeltuin en als het even kan ook zwembad.

Dan heb je de club-vakantiegangers. Het hele gezin vertrekt naar dezelfde bestemming, maar ter plaatse scheiden de wegen weer: kinderprogramma voor de kinderen, kindermenu voor de kinderen, volwassenprogramma voor de volwassenen, volwassenmenu voor de volwassenen, voor beiden een totaal andere reis, maar op min of meer dezelfde plek op de aardbol.

Is reizen met kinderen echt zo onverenigbaar? En verwachten kinderen echt zo’n andere dingen van reizen dan volwassenen?

Wat verwacht een volwassene eigenlijk van een reis?

Ook daar zit bijzonder veel verschil op. Sommigen zoeken het avontuur, het andere, de ontdekking van iets nieuws, ontmoeting met andere culturen, kennismaking met andere smaken. Dan beantwoorden we aan onze behoefte aan variatie, aan onze nieuwsgierigheid.

Is er één creatuur dat nieuwsgierig is, dat een grotere ontdekkingsdrang heeft dan het jonge kind? Als dit jouw motivatie is om te reizen, ga en neem je kinderen mee. Ze gaan zich geen ogenblik vervelen. En toch, inderdaad, is het anders dan alleen of met z’n twee. Een beetje als een groepsreis. Hoe meer zielen, hoe meer smaken, hoe meer wegen, hoe meer perspectieven, hoe meer behoeften, hoe meer noden, maar ook hoe meer mogelijkheden.

Kinderen sluiten wegen: de weg van alles snel, snel op z’n Japans erdoor te jagen, de weg om alle musea in detail uit te kammen (de ultratrage weg dus), de weg om een tien-gangen-diner mee te pikken in een chic restaurant waar je nauwelijks mag bewegen of meer mag dan bedeesd fluisteren.

Maar kinderen openen ook vele wegen: ze bieden nieuwe perspectieven; ze vergemakkelijken het contact met de bevolking, zeker in verre landen, waar kinderen echt tot het straatbeeld behoren; ze sporen je aan tot een zekere regelmaat, zodat je niet de neiging krijgt ‘s morgens je tijd te verslapen en vooral ‘s nachts te leven. ‘s Nachts kan er ook veel te beleven zijn, maar overdag krijg je toch meer van een land te zien…

Anderen zoeken vooral rust, ontspanning, zon, service, niks moeten doen, aan niks moeten denken. Dat riskeert ietwat te saai te zijn voor een kind. Hoewel…?

Groeit zo’n kind niet op in een gezin dat het hele jaar door van links naar rechts host en wordt het zelf ook niet van hier naar daar gereden (school, muziekschool, voetbal, scouts, grootouders, feestje hier, feestje daar)? Krijgt het kind het in het weekend ook niet moeilijk om tijdig op te staan en heeft het soms geen last van concentratieproblemen op school of verschijnselen van stress?

Dan gaat zo’n lekker relaxe strandvakantie of luilekkere kampeervakantie met barbecue aan de rand van een rivier ook dàt zijn waar je kind het meeste baat van gaat hebben. Even tot rust komen, niks moeten, is ook voor een kind gezond!

Zoek je vooral het sportieve, de fysieke uitdaging na een jaar lang zitten op de bureau? In principe moet dat ook geen probleem zijn voor een kind. Maar het hangt er sterk vanaf aan wat je je kind gewoon hebt gemaakt en wat voor toegevingen je wil doen.

Wij zijn fervente wandelaars/trekkers en bleven deze sport beoefenen zowel tijdens de zwangerschap als tijdens de eerste levensjaren van de kinderen. Uiteraard verandert er heel wat. Het blijft minstens zo intensief en sportief, maar je legt minder kilometers af per dag, zeker als je je kind meteen ook wil voorbereiden op z’n eerste eigen stappen en ook echt zelf de smaak wil doen te pakken krijgen. In ruil krijg je een frisse kijk op landschappen die je ondertussen misschien haast vanbuiten kende of je – omdat je al zoveel gezien hebt – toch niet zoveel meer verwonderen.

Luister eens naar je kind. Open je hart voor de naïve, onbevooroordeelde manier waarop het de wereld gadeslaat en wordt net als hem/haar dronken van een wildwaterrivier, een lichamelijke uitdaging, een adembenemend landschap, ochtendnevel, de eerste of de laatste zonnestralen van de dag, een magische sterrenhemel, een vogelochtendconcert, het gekrioel van duizenden mieren, de kringen in het water van goedgemikte keitjes, een kampvuur,…

Probeer het eens! Misschien gaat er een hele nieuwe wereld voor je open. En is dat niet de bedoeling van reizen?

 

 

Over de schrijver

Veerle Jochems

Veerle Jochems

Blij en dankbaar om de universitaire opleiding met aanvullend diploma die haar gevormd heeft en die chic staat in haar biografie. En toch tegen de tijd dat ze dat magische papiertje kreeg beseffende dat ze eigenlijk niks weet en dat het echte “volle” leven zich meer op het niveau van het voelen en doen situeert. Plots besefte ze dat het niet alleen zaak is van mooie ideeen te hebben maar ze ook te leven. Haar kinderen zorgden er pas echt voor dat ze er helemaal voor ging, met vallen en opstaan. Thuisbevallen, wandelen, reizen, wildkamperen, thuisonderwijs, klussen en tuinieren, boeiend samen onder weg. Nooit zoveel geleerd als de laatste 10 jaar dag in dag uit met de kinderen, eerst een grote verkwikkende plons In de natuur, nu een onzekere dans in de maatschappij…

1 bericht