Stop de angstcultuur rondom zwangerschap en bevallen

Tina Toubac
Geschreven door Tina Toubac

Welk beeld willen we onze jeugd meegeven over zwangerschap, bevalling en het ouderschap?

Ik weet al wat ik hen niet wil meegeven: de angst die de laatste decennia rond dit thema hangt.

Een en al ellende

In elke serie/film wordt een pas zwangere vrouw in beeld gebracht als een hoop kotsende ellende… terwijl zeker niet elke zwangere dagelijks meermaals boven de pot hangt. Daarnaast worden ook de”cravings” en de grillen zo uitvergroot. Natuurlijk zijn er ook vrouwen die pech hebben om erg misselijk te zijn voor bijna heel de zwangerschap lang (Hyperemesis gravidarum, nvdr). Gelukkig komt dit niet voor bij het merendeel van de zwangeren.

Ik wil mijn kinderen een open blik geven.  De realiteit is dat het lichaam van de vrouw gemaakt is om een baby te dragen, te bevallen én te voeden. Moest dit niet zo zijn dan was de mensheid allang uitgestorven.

De realiteit is dat het lichaam van de vrouw gemaakt is om een baby te dragen, te bevallen én te voeden.

Ik wil mijn kinderen, zowel mijn dochters als mijn zoon, meegeven dat, als je kiest voor een baby, je je lichaam, hart en geest openstelt voor dit kind. Kinderen krijgen is zo iets natuurlijks en een zeer bijzondere ervaring.

Een zwangerschap en een bevalling is zo iets puurs, iets rauws en vol liefde.

Geen taboes

Mijn idee is dat voorleven langer blijft hangen, dan hen alleen te informeren. Hier in huis bestaan er geen taboes: ik gebruik herbruikbaar maandverband, we doen geen deuren op slot en op elke vraag geven we een op de leeftijd aangepast antwoord.

Zo was het mijn zoon opgevallen dat ik toch lang geen maandstonden meer had gehad. Hij vroeg aan mij: “Mama, moest je al niet terug ongesteld zijn geweest?” Ik vertelde hem dat als je zwanger bent, je geen maandstonden meer hebt. En dat was alles wat hij wilde weten.

Bevallen is niet choquerend

De oudste drie weten nu al aan de geluiden die ik maak tijdens de arbeid dat de baby er bijna is! Hoezo, moet er getoucheerd worden om te weten hoe ver je bent? Als mijn kinderen dit zelfs kunnen horen vanuit een andere kamer? Zij hebben al twee maal in hun leven een bevalling meegemaakt zonder enige vorm van ingrepen. Een eerste maal hebben de oudste twee hun zusje geboren zien worden! Is dit niet te choquerend voor kinderen? Nee, het is voor hen het normaalste op de wereld. Dat wil niet zeggen dat je ze er moet bij hebben: bij mijn twee jongste kinderen had ik daar niet echt de behoefte aan. Al wou ik, zodra de baby er was, ze er meteen bij hebben. Zo zagen ze ook al het bloed en de stoelgang dat erbij komt kijken… the real thing. Ook de geboorte van de placenta hebben ze gezien, het zo belangrijke orgaan dat hun zusje negen maanden lang heeft gevoed.

Men zegge het voort

Mijn kinderen zijn nu de eerste om op school de informatie die de juf geeft bij lessen rond geboorte- en babytijd te weerleggen of aan te vullen hoe het anders kan. Want, het kan anders dan wat in de filmpjes wordt getoond:

Zwanger zijn kan leuk zijn en bevallen extatisch!

Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken?

 

Hoofdafbeelding: Lydia, Flickr

Over de schrijver

Tina Toubac

Tina Toubac

Ik ben Tina, moeder van 5 kinderen . Sinds ik moeder ben geworden ben ik steeds op zoek naar hoe ik zo natuurlijk mogelijk met mijn kinderen kan omgaan, dit uit zich in de manier van opvoeden, ik kijk naar de noden van mijn kinderen en probeer dan daar op in te spelen…

2 Berichten

  • Oh daar ben ik het nu echt eens helemaal mee eens! De woorden bevalling en pijn worden steeds als duo in de mond genomen. Ik geloof echt dat we dat zelf creëren. Door bevalling met pijn te associëren DOET het ook pijn! Een self fulfilling prophecy als je het mij vraagt. Tijd om daar iets aan te veranderen!